Mens en Samenleving: ‘We hebben het mooiste buitenbad van Nederland’

Balkbrug - In de rubriek ‘Mens en samenleving’, waarin Balkbruggers en Dedemsvaarters vertellen over de hoogte- en dieptepunten uit hun leven, terugblikken op het verleden en vooruitkijken naar de toekomst is het deze week de beurt aan badmeester Gradus Hagel (64) van het Heuveltjesbosbad in Balkbrug.

Sinds 19 jaar is hij badmeester van ‘het mooiste buitenbad van Nederland’. Reclame maken ze sinds lange tijd niet meer. ‘Mensen weten ons wel te vinden als het mooi weer is.’

Het is een van de warmste dagen van het jaar. De warme lucht is voelbaar, als dikke stroop die om je heen hangt en waar je niet vanaf komt. Wat doet men dan in Balkbrug? Precies, naar het Heuveltjesbosbad. Dat hoef je geen enkele Balkbrugger uit te leggen. Ook vandaag niet. Het is komen en gaan van mensen. Er wordt flink plezier gemaakt in het water en in het gras genieten velen van de zon. Badmeester Gradus komt aan lopen, kralen ketting om zijn nek, zongebruind hoofd en armen. Hij gaat niet zitten totdat hij met meerdere bezoekers een praatje heeft gemaakt en hij spuit zelfs een van zijn bidons leeg op een van de gasten, die hier hard om moet lachen.

Onder de mensen

Geen hoge stoel voor Gradus om de boel te overzien in het zwembad. ‘Ik vind het veel prettiger om onder de mensen te zijn. Als ik in een uitkijktoren zou zitten, zie ik niet wat er gebeurt op de glijbaan. Op de grond heb ik beter overzicht en ben ik sneller bij iemand als er wat gebeurt.’ Hij is trots op het Heuveltjesbosbad. ‘Het is het mooiste buitenbad van Nederland. We hebben meerdere malen de titel gewonnen. Waarom? Het is hier gemoedelijk, de sfeer is fijn en mensen kunnen hier echt genieten en ontspannen. En de locatie is prachtig. Het ligt tussen de bomen. Beter kan niet.’

Gradus werd geboren in de gemeente Dalen, tussen Dalen en Coevorden in. ‘In de weilanden op de plaats waar nu de Huttenheugte is. Ik heb daar een ontspannen jeugd gehad, niks geen gekkigheid of toestanden. Daarna kwam ik in Coevorden, Hardenberg en vervolgens Balkbrug terecht. Nu woon ik al weer enkele jaren in Daarle, vlakbij Hellendoorn. Lekker buiten. Dat bevalt mijn vrouw Margot en mij prima. We gaan ook amper op vakantie. Niet alleen omdat ik er weinig tijd voor heb, maar ook omdat we het daar heerlijk hebben samen.’

Nadat Gradus de middelbare school afrondde in Coevorden kwam hij in het leger terecht. ‘Ik diende in Havelte en heb daar een prima tijd gehad. In mijn vrije tijd sportte ik veel en ik was dus ook veel in het zwembad te vinden. Daar werd geopperd of ik niet iets met zwemmen wilde doen. Ik volgde de opleiding zwemonderwijzer en mocht les gaan geven. Ik heb in veel verschillende baden gewerkt. In Coevorden, Gramsbergen en ook nog in de Bonte Wever. Die brandde af toen ik er net zes maanden aan de slag was.’

Zwemmen, wandelen en hardlopen

Na die verwoestende brand, zat Gradus twee weken zonder werk. Hij was al aan het rondkijken en hoorde dat er mensen nodig waren in het Heuveltjesbosbad. ‘Ik heb gesolliciteerd en kon er een week later aan de slag. Diezelfde week belden ze me nog. Of ik niet eerder kon beginnen. Dat was natuurlijk geen probleem.’ Gradus sport nog steeds heel veel. Zwemmen natuurlijk, maar ook fietsen, wandelen en hardlopen. Hij komt bijna altijd op de fiets naar het werk, heel soms met de auto. ‘Ik fiets ongeveer 10.000 kilometer per jaar. Meer kilometers dan dat ik met de auto maak.’

Hij hoort zo ondertussen bij het meubilair, maar neemt over twee seizoenen wel afscheid. Dat wordt nog wel even slikken, want wie Gradus ziet praten over zijn bad, ziet de passie er vanaf spatten.

‘Deze baan geeft zoveel voldoening. Niet alleen het toezicht houden, maar ook het geven van zwemles. Ik let vooral op de kinderen die verlegen zijn of het moeilijk hebben. Die geef ik extra aandacht. En als ik ze dan aan het einde van het seizoen in het water kan gooien en ze met een lach zie bovenkomen, dan weet ik dat mijn missie is geslaagd. Ze moeten zich lekker voelen in het water, want het geeft zo ontzettend veel plezier.’