'Dedemsvaart moet warme voeten houden'

Dedemsvaart - In het centrum van Dedemsvaart wordt op zaterdag 28 september een grote braderie en vlooienmarkt gehouden met maar liefst tweehonderd kramen. Een van die kramen wordt gevuld met spullen van Ko Stoeten. De 68-jarige Dedemsvaartse is er het hele jaar druk voor geweest. In de rubriek Mens en Samenleving, die wekelijks in de Dedemsvaartse Courant staat, vertelt ze er deze week over.

De handel van Ko wordt gevormd door eigengebreide spullen met Noorse sokken als hoofdmoot onder het motto: Dedemsvaart moet warme voeten houden. Tot zes jaar geleden had Ko weinig tijd om te breien. Ze was druk met haar werk bij de Thuiszorg toen er een ongeluk gebeurde, die haar leven zou veranderen. .

We schrijven oktober 2013 wanneer Ko als werknemer in de Thuiszorg op haar fiets stapt op weg naar haar werkadres in Dedemsvaart. Bij de kruising met de Magnolia aangekomen wordt ze naar eigen zeggen, pardoes aangereden door een automobilist. ‘Hij had niet goed uitgekeken en mij geen voorrang verleend. Ik vloog meters door de lucht en werd gewond afgevoerd naar het ziekenhuis in Hardenberg. Met 22 hechtingen in het hoofd kwam ik er uiteindelijk weer uit. Maanden van herstel volgden. ‘De veroorzaker van het ongeval heeft zich hoegenaamd nooit om mij bekommerd. Een keer heb ik een boeket bloemen gekregen, maar daarna is het altijd stil gebleven. Vooral die ongeïnteresseerdheid heeft mij altijd diep geraakt,’ vertelt Ko, die uiteindelijk in december van dat jaar genezen werd verklaard.

 

Nooit meer de oude

‘Ik ging daarna weer aan het werk, maar alles wat ik daarvoor kon lukte niet meer. Ik kon me moeilijk concentreren, bleef met name rugklachten houden en raakte heel snel vermoeid. Ik wilde graag blijven werken, maar het lukte niet meer. Nu, na zes jaar, loop ik nog steeds bij de gyropraktiker, die mijn rug zo nu en dan recht moet zetten. Ik ben na dat ongeval uiteindelijk nooit meer de oude geworden,’ vertelt Ko. ‘Feitelijk is mij door dat verkeersongeval mijn hele leven ontnomen. Zo zie ik dat. Natuurlijk heeft de automobilist mij niet bewust aangereden, maar hij had beter uit moeten kijken. Ik kan er nog wel eens boos over worden, maar ben uiteindelijk ook tot het besef gekomen dat boosheid niets brengt en dat je je maar beter kunt schikken naar de mogelijkheden en moet proberen wat van je leven te maken.’

 

Handig

Mogelijkheden, die Ko onder andere zag in het breien. Als dochter uit een gezin met veertien kinderen had ze handenarbeid goed onder de knie. ‘Als jonge meid moest je in de jaren ‘60 kunnen naaien en breien, maar ook verstellen. Dat hoorde er gewoon bij. Voor nieuwe kleren was er in ons grote gezin niet altijd geld beschikbaar,’ licht Ko de huiselijke situatie toe. Haar handigheid met naald en draad kwam haar met name na het onfortuinlijke verkeersongeval goed van pas. ‘Omdat ik niet meer kon werken, maar wel graag iets omhanden wilde hebben, begon ik met sokken en slofjes breien voor mijn kinderen, kleinkinderen, buren en vrienden. Ik had er plezier in en iedereen droeg ze ook graag, maar ik breide sneller dan dat zij er een paar hadden versleten.

 

Kerstmarkt

Op een gegeven moment had ik een aardige voorraad opgebouwd. ‘Wat wil je er toch allemaal mee?,’ vroegen mijn kinderen vaak en dan haalde ik mijn schouders op. Ik wist het eigenlijk zelf ook niet en grapte wel eens dat ze de spullen maar aan een goed doel moesten doneren als ik er onverhoopt op een goede dag niet meer zou zijn. Het was inmiddels herfst 2017 toen ik een bericht las over de kerstmarkt in Dedemsvaart. De organisatie wilde alleen kramen met spullen, die betrekking hadden op de winter. Ik trok de stoute schoenen aan en benaderde de organisatie met de vraag of ik wellicht met eigen gebreide spullen op de markt mocht staan. Noorse sokken vonden ze wel bij het thema passen, dus geen probleem. Zonder hooggespannen verwachtingen richtte ik dat jaar mijn kraam in en wat ik niet verwacht had gebeurde. Mijn sokken gingen als zoete broodjes over de toonbank. Ik had ondertussen ook bedacht dat ik de collectie nog wel wat kon aanvullen met Baby born sokjes en gebreid kattenspeelgoed in de vorm van muisjes en dergelijke. Uiteindelijk liep het tijdens de kerstmarkt allemaal als een trein en toen er vorig jaar sprake was van een September-markt heb ik mij weer als standhouder aangemeld. Ook daar bleek er grote interesse voor mijn handeltje te zijn,’ lacht Ko, die inmiddels vaste standhouder is op de kerstmarkt en braderie. ‘Ik ben geen ondernemer en word er niet rijk van, maar dat hoeft ook helemaal niet. Het meedoen aan die markten met mijn eigengemaakte spulletjes geeft mij weer een doel in het leven. Ik kan nu ergens naartoe werken. Dat vind ik heerlijk. Je kunt tenslotte ook niet altijd bij je kinderen rondhangen.’

 

Grote collectie

Voor de komende braderie heeft Ko het afgelopen jaar al meer dan honderd paar sokken in verschillende maten gemaakt. Daarnaast toont ze een grote collectie poppenkleertjes, gebreid kattenspeelgoed, maar bijvoorbeeld ook gebreide kerstslingers. ‘Het is weer eens wat anders dan slingers met lampjes of kaarten,’ aldus de Dedemsvaartse, die tegenwoordig ook op bestelling breit en elke week een middag op bezoek gaat bij een bejaarde dorpsgenote om samen met haar gezellig een paar uurtjes ‘te pennen’. Naar aanleiding van het verkeersongeval kent ze nog altijd goede en slechte dagen, maar stil zitten doet ze nooit. ‘Als ik dat doe kom ik nooit meer vooruit. Uiteindelijk ben ik blij dat het ongeluk zo is afgelopen. Voor hetzelfde geld had ik nu in een rolstoel gezeten. Ik ben nu nog mobiel en kan nog meedoen in de samenleving, mensen ontmoeten en iets voor hun betekenen. Dat vind ik belangrijk. Breien doe ik meestal ‘s avonds. Overdag rommel ik graag een beetje in de tuin met voldoende rust op gezette tijden’. Niet op 28 september, want dan staat Ko op de braderie. Haar breiwerken heeft ze inmiddels keurig verpakt, klaar voor de klandizie. Ko heeft er enthousiast naartoe gewerkt en ziet uit naar het Dedemsvaartse Event.