Peter Snijders leefde in een roes

Zwolle - Bijna onder de grote Peperbus en direct naast de Grote Kerk zetelt Peter Snijders, nu een maand de nieuwe burgemeester van Zwolle. Een fiets van gerecycled plastic staat pal naast zijn bureau.

Met blauwe letters is er het woord ‘burgemeester’ opgeplakt. Het is eigenlijk een gimmick en als Snijders even opstapt en wegrijdt in zijn best wel grote kantoor, blijkt met name de achterkant van de tweewieler niet heel erg stabiel.

Peter Snijders beleefde een bizarre entree in Zwolle, want aan de ene kant was er het euforische gevoel van een hele mooie nieuwe baan, maar aan de andere kant was er de ziekte van zijn moeder en uiteindelijk ook haar overlijden. Snijders werd met zijn gezin heen en weer geslingerd tussen verschillende emoties. ‘Het was enorm hectisch, maar ook wel weer mooi. Ik heb heel veel kaarten met felicitaties mogen ontvangen, na het overlijden van mijn moeder weer een doos vol met steunbetuigingen en blijken van medeleven. Ze kwamen overal vandaan’, blikt de geboren Drent terug.

Ministerraad

‘Het is een soort roes waarin je zit, zo heb ik het althans beleefd. Eerst de voordracht op 1 juli, waarna iedereen op vakantie ging. Alles lag stil en pas eind augustus kwam de benoeming bij minister Kasja Ollongren rond. In de ministerraad moest binnen veertien dagen een besluit worden genomen. Het afscheid in Hardenberg moest in korte tijd georganiseerd worden, vrijwel direct daarna ben ik geïnstalleerd in Zwolle.’ Snijders kijkt er met een goed gevoel op terug. ‘De ziekte van mijn moeder speelde al en in beide gemeenten zijn ze er heel mooi mee omgegaan. “Jij moet maar aangeven hoe we het doen, we weken overal een mee”, werd me verteld. In overleg met mijn vader en mijn broer heb ik besloten om gewoon door te gaan. Mijn moeder was heel trots en vond de benoeming in Zwolle erg mooi, maar ze bleef er ook wel heel nuchter onder.’

Op woensdag 11 september was de Regio Zwolledag in Dronten. De laatste keer met Henk-Jan Meijer als voorzitter, de voorganger van Peter Snijders die liefst negentien jaar eerste burger van Zwolle was. ‘Die dag was heel bizar. Ik zou de dag als vicevoorzitter van de Regio openen, maar kreeg een telefoontje van mijn broer dat mijn moeder was overleden, net toen ik bij De Meerpaal was aangekomen. Ik heb daar nog wel het openingswoord gedaan, maar niets verteld, en ben toen via de achterdeur vertrokken. De dagvoorzitter heeft het later op de dag wel uitgelegd aan de congresgangers, anders hadden ze allemaal vol vragen gezeten over die nieuwe burgemeester van Zwolle.’

Achtbaan

Een glimlach verschijnt op zijn gezicht, maar Peter Snijders zat in een achtbaan. Op 16 september was de installatie, een dag later de uitvaart van moeder Snijders. ‘Ja, en hoe begin je dan aan jouw nieuwe baan? Gewoon oppakken! Je gaat in overleg met de collegeleden, de adviseurs, de fractievoorzitters. Ondertussen probeer je binnen en buiten een beetje in balans te brengen, want ik wilde ook kennismaken met de bevolking. Ik heb een ereprijs uitgereikt, ben bij de synagoge geweest en heb een wedstrijd van de vv Berkum bijgewoond. Ik heb met de fractievoorzitters afgesproken dat zij mij laten zien wat zíj belangrijk vinden in de stad. Het Ronald McDonaldhuis, het Leger des Heils; dat soort zaken, heel mooi.’

Het was schakelen geblazen voor de hele familie Snijders. ‘Ik moest de knop soms echt omzetten. Ik heb wel geleerd in mijn twaalf jaren van burgemeesterschap dat je heel veel in je hoofd meeneemt. Vele vraagstukken en dan moet je ook snel schakelen. Ik kon gelukkig tussen de bedrijven door mijn rust pakken, alleen kwam er toen ook al snel dat schietincident tussendoor in de wijk Stadshagen. Zo leerde ik gelijk dat deel van Zwolle én de crisisorganisatie kennen. Dat is trouwens ook een nieuw element voor mij: ik ben niet alleen voorzitter van de economische Regio Zwolle, maar ook van de Veiligheidsregio. Dat burgemeesterschap heb ik na al die jaren De Wolden en Hardenberg wel onder de knie, die regio is een nieuw element voor mij. Dat maakte het voor mij overigens ook weer aantrekkelijk om te solliciteren.’