Mens en Samenleving: ‘Met mijn schilderijen vertel ik een verhaal’

Dedemsvaart - In de rubriek ‘Mens en samenleving’, waarin Dedemsvaarters vertellen over de hoogte- en dieptepunten uit hun leven, terugblikken op het verleden en vooruit kijken naar de toekomst, staan deze week Cor (74) en Ineke (73) Oudshoorn in de spotlights. Geen onbekenden in het dorp.

Het echtpaar had jarenlang de drogisterij Etos, maar stopte er in 2008 mee. Sinds vorig jaar augustus wonen ze weer in Dedemsvaart, na 17 jaar in Duitsland te hebben gewoond. Ze zijn terug op ‘hun’ oude nest.

De zon schijnt volop, de kipjes van de buren scharrelen al tokkend in de achtertuin. Ineke komt met krukken aanlopen en neemt plaats naast haar man Cor in een van de tuinstoelen. Ze heeft pas een week een nieuwe knie en moet het rustig aandoen. ‘De tweede al. Eerst de een, toen de ander. Ik hoop snel weer te kunnen fietsen.’ Cor heeft een briefje voor zich liggen, waarop aantekeningen staan. ‘Gewoon beginnen met vertellen? Tja, waar moet je starten?’, zegt de goedlachse 70’er.

Cor is geen Amsterdammer van geboorte, maar woonde tot zijn 18e in Amsterdam. Volgde daar de middelbare school. ‘Daarna begonnen mijn ouders een bedrijf in de Flevopolder. Ze hadden de eerste melkzaak, met uiteindelijk zes bezorgwagens. Zes mensen brachten melk en levensmiddelen rond, in een groot gedeelte van de Flevopolder. De winkel die ze hadden werd later uitgebouwd tot supermarkt.’ Ineke werd geboren in Hillegom en verhuisde al snel naar Warmond, om daarna in Lelystad Haven te belanden. ‘Mijn vader was opzichter bij de Zuiderzeewerken. We woonden geweldig in Lelystad. Voor ons huis water, maar achter ons huis ook.’

Leuk meisje

Ineke werd drogiste en werkte in Dronten in de drogisterij. Cor kwam daar vaak. ‘Wat een leuk meisje, dacht ik toen. Maar ik had toen al iemand anders. Toen we later naar een bijeenkomst van de kerk in Heino gingen, sloeg de vonk over. We liepen dat weekend hand in hand. Daar zijn foto’s van gemaakt door mijn zwager. Die had z’n camera bij zich, als een soort paparazzi.’

Cor en Ineke trouwden ruim 50 jaar geleden in Lelystad. Ze waren het eerste echtpaar dat in de stad in het huwelijk trad. ‘Toen Lelystad 50 jaar bestond, kwam de koning en mochten wij bij hem aan tafel zitten omdat we dat mooie verhaal hadden over het eerste huwelijk. We waren zelfs in Blauw Bloed te zien. Koning Willem-Alexander is een ontzettend leuke en toegankelijke man. Hij vroeg ons van alles. Toen we vertelden dat we in Duitsland woonden, moest hij lachen. ‘Dan horen jullie hier dus eigenlijk niet te zitten’, zei hij.’

Het echtpaar Oudshoorn kwam in 1975 in Dedemsvaart terecht, nadat Cor en Ineke enkele jaren een drogisterij in Harderwijk hadden. ‘In 1975 gaven we aan hier wel te willen beginnen, alleen moest het winkelcentrum nog helemaal gebouwd worden. Het werd enorm modern, met roltrappen en al. In 1976 openden we de zaak. Eerst onder de formule van DA, later werd dat een Etos franchisedrogisterij en we verhuisden van het winkelcentrum naar de hoek Markt / Marktstraat.’

Drie dochters

Cor en Ineke hadden op dat moment al drie dochters: Cindy, Maroeska en Mariëlle, die dit jaar 50 jaar zou zijn geworden. ‘Mariëlle overleed vier jaar geleden aan de gevolgen van kanker. We kunnen er gelukkig goed mee omgaan. Ze was niet gelukkig, had licht autistische trekjes. Ze woonde begeleid in Almelo. Als we haar gingen halen, moesten we eerst veel grapjes maken, zo deden we bijvoorbeeld André van Duin na met stemmetjes, wat ze zelf op de goede momenten nog veel beter kon, want humor had ze heel veel. Dan kwam ze een beetje los. Voor haar is het zo waarschijnlijk beter. Wij moeten met het verlies dealen. Gelukkig hebben we nog twee andere geweldige dochters en we praten veel over Mariëlle. Dan is ze er eigenlijk nog. Wanneer we het over haar hebben, blijft ze levend.’

Ondanks de tegenslagen, blijven de Oudshoorns lachen. ‘We genieten volop van het leven. Ik fiets veel en hou enorm van puzzelen, kaarten en tuinieren ’, vertelt Ineke. Cor schildert veel samen met zijn schilders vrienden in schilders-collectief friens-art (www.friends-art.nl) en verkoopt ook soms een schilderij. ‘In totaal in die 40 jaar als kunstschilder verkocht ik al 55 kunstwerken. Daar genieten nu andere mensen van. Elk schilderij is weer totaal anders. Met mijn schilderijen vertel ik een verhaal. Als ik ergens mee begin, is het eerst soms helemaal niet mooi, maar langzamerhand wordt het steeds mooier en interessanter. Ik ben eigenlijk nooit met een schilderij klaar en niet zo gauw tevreden. Ik kan zomaar weer met een schilderij verdergaan nadat het een jaar in het atelier heeft gestaan.’

Cor krijgt steeds meer opdrachten. ‘Laatst vroeg een stel of ik een schilderij wilde maken van hun leven en hun liefde. Toen het klaar was, waren ze erg blij en dan ben ik dat ook. Dit schilderij is te zien op de Facebookpagina Cor-Art. Als ik de mensen zo blij zie, vind ik het heerlijk dat ik zo kan schilderen en creëren, dat ik zo'n geweldige hobby en uitlaatklep heb.’

Fijne plaats

Het echtpaar is blij dat ze weer in Dedemsvaart wonen. ‘We woonden prachtig buitenaf in Duitsland. De paarden van de buren in het weiland. Maar het werd teveel werk. Dit is toch iets compacter en dichterbij de winkels. Ook spreek je hier meer mensen en onze vrienden wonen dichtbij. Echt, als we boodschappen doen, zijn we zo wel eens een uurtje extra kwijt. Daar genieten we alleen maar van. Dedemsvaart is een fijne plaats.’